Bir süredir iş yerindeki bazı dinamikleri dikkatle gözlemliyorum. İlk bakışta her şey sıradan görünüyor: yoğunluk, stres, tempo… “Her yerde olur” denebilecek türden durumlar. Ancak zaman geçtikçe bazı davranışların rastlantı olmadığını, belirli bir kişiye yöneldiğini fark etmeye başladım. Özellikle toplantılarda bu örüntü daha belirginleşiyor. Kişi konuşmak istediğinde sözünün kesilmesi, fikirlerinin duyulmazdan gelinmesi ya da aynı düşüncenin başka biri tarafından dile getirildiğinde değer görmesi… İlk anda küçük detaylar gibi duruyor. Fakat tekrar ettikçe bir bütün oluşturuyor. Ortada açık bir çatışma yok; bağıran, çağıran kimse yok. Ancak görünmeyen bir gerilim var. Bu noktada mesele tek bir olay değil, süreklilik. Mobbing Nedir ve Nasıl İşler? Psikolojik literatürde mobbing ; bir çalışanın sistematik, tekrar eden ve kasıtlı biçimde psikolojik baskıya maruz bırakılması olarak tanımlanır. Buradaki kritik unsur tekil bir çatışma değ...