THE LEYDİ

      İş  yerinde bir süredir bazı dinamikleri dikkatle gözlemliyorum. İlk başta her şey tek tek bakıldığında sıradan görünüyordu. Yoğunluk, stres, iş temposu… “Her yerde olur” denebilecek şeyler. Ama zaman geçtikçe bazı davranışların rastlantı olmadığını, belirli bir kişiye yöneldiğini fark etmeye başladım.         Özellikle toplantılarda dikkatimi çekiyor. Konuşmak istediğinde sözünün kesilmesi, fikirlerinin duyulmazdan gelinmesi ya da aynı fikir başka biri tarafından söylendiğinde değer görmesi… Bunlar ilk anda küçük detaylar gibi duruyor ama tekrar ettikçe bir örüntü oluşuyor. Ortamda açık bir çatışma yok, bağıran çağıran kimse yok ama görünmeyen bir gerilim var. Gözlemlediğim kişi zamanla daha az konuşmaya başladı. Önceden daha aktifken artık geri planda kalıyor. SanBir de görünmeyen tarafı var bu sürecin. Açıkça eleştirmek yerine imalar, bakışlar, mesafeler… Bazen bir selamın eksikliği bile çok şey anlatır. Aynı ortamda bulunan diğer insan...